POZYSKIWANA Z CELEM

Dla Semilla najważniejsza nie jest ocena w filiżance, lecz społeczność zaangażowana w produkcję kawy. Ich praca zaczyna się od wyszukania producentów, którzy mają energię i pasję, by wejść na rynek kaw specialty, ale brakuje im infrastruktury, dostępu do rynku lub relacji z nabywcami, które by to umożliwiły. Po nawiązaniu takiej relacji zaangażowanie Semilla wykracza daleko poza pojedynczy zakup - inwestują w umiejętności, wiedzę i stabilność finansową współpracujących z nimi grup, a ich długoterminowym celem jest umożliwienie producentom zbudowania autonomii pozwalającej im rozwijać się na rynku kaw specialty na własnych zasadach.

Oznacza to, że Semilla podejmuje ryzyko, którego większość importerów unika. Kupują od producentów, w których wierzą, a nie tylko od tych, którzy już udowodnili swoją wartość nabywcom kaw specialty. Angażują się we współpracę ze społecznościami na najwcześniejszych etapach produkcji kaw specialty, gdy jakość może nie być jeszcze powtarzalna, i pozostają z nimi na dłużej. Jak sami to ujmują: zobowiązują się kupować od ludzi, na których im zależy, i nie odwrócą się od nich z powodu wyniku punktowego.

Praktycznym wyrazem tej filozofii jest ścisła, skoncentrowana sieć. Semilla współpracuje z czterema grupami producentów - w Hondurasie, Gwatemali, Rwandzie i Kolumbii - i zagłębia się we współpracę z każdą z nich, zamiast rozpraszać zakupy między wiele krajów pochodzenia i wielu producentów. Każda relacja jest budowana z myślą o trwałości.

Większość importerów mówi o wspieraniu małych producentów. Semilla jasno mówi, co to faktycznie oznacza: gotowość do podjęcia ryzyka. Zdają sobie sprawę, że prawdziwe wsparcie małych producentów jest niemożliwe, jeśli nie jesteś gotów zaangażować się w społeczności, zanim jakość stanie się powtarzalna, płacić ceny, o które proszą producenci, zamiast negocjować je w dół, oraz pozostać, gdy sytuacja się komplikuje, zamiast przenosić się do łatwiejszych relacji.

To podejście kształtuje każdą decyzję Semilla dotyczącą pozyskiwania kawy. Zamiast gonić za najwyżej ocenianymi partiami od producentów, którzy już mają dostęp do rynku specialty, angażują się w powolną i konsekwentną pracę polegającą na kupowaniu solidnych kaw od producentów bez dostępu do tego rynku oraz tworzeniu warunków, w których mogą się rozwijać. Jak ujęło to Semilla, celem jest, by przypływ uniósł wszystkie łodzie - nie tylko te, które już znajdują się najbliżej brzegu.

W Kolumbii zaledwie około 2% krajowej kawy trafia do sprzedaży poza rynkiem komercyjnym — mimo światowej reputacji Kolumbii jako jednego z najważniejszych krajów produkujących kawę. Około 60% drobnych producentów, z którymi współpracuje Semilla w ramach kolektywu Monkaaba, ma mniej niż 35 lat i dotychczas sprzedawało głównie na lokalnym czarnym rynku, w postaci mokrego lub suchego pergaminu, bez przejrzystości i bez gwarancji uczciwej ceny z roku na rok. Wielu producentów, po uwzględnieniu wszystkich kosztów, w tym własnej pracy, w praktyce traci pieniądze, sprzedając po lokalnych cenach rynkowych — nie zdając sobie z tego sprawy.

W Hondurasie 800 producentów w Selguapa uprawia kawę na wysokości 1800 metrów nad poziomem morza, korzystając z genetyki, która — jak opisuje Semilla — daje jasne, czyste, owocowe profile filiżanki, bardziej przypominające kawy afrykańskie niż te powszechnie kojarzone z produkcją w Ameryce Środkowej. Obecnie tylko 40 z tych 800 producentów sprzedaje na rynku specialty. Pozostałych 760 nadal sprzedaje kawę w owocu lokalnym pośrednikom, otrzymując ceny, które nie odzwierciedlają jakości uprawianej przez nich kawy. Semilla szacuje, że w tej jednej społeczności znajduje się około 13 000 worków kawy wyjątkowej jakości, które obecnie całkowicie omijają rynek specialty.

Dostęp do rynku nie jest czymś oczywistym. Potrzebny jest kupiec, który zechce przyjechać, zostać i zapłacić cenę, dzięki której alternatywa stanie się realna.

Każda z czterech relacji Semilla z producentami ma własną historię i własny zestaw wyzwań, ale łączy je wspólny wątek: społeczności, które mają do zaoferowania coś wyjątkowego, a jednocześnie były systematycznie wykluczane z rynku, który mógłby to docenić.

W Hondurasie historia zaczyna się od Antonio Ramireza — człowieka, który 30 lat temu jako pierwszy sprowadził komercyjną uprawę kawy do Selguapa, sadząc odmiany Typica i Bourbon na opuszczonych zboczach na wysokości 1800 metrów. Dziś Semilla współpracuje z czterema społecznościami w paśmie Montecillos — Selguapa, Chaguite, Guaspololo i Bañaderos — a dla wielu producentów z trzech ostatnich była pierwszym nabywcą kawy specialty, który kiedykolwiek zapukał do ich drzwi.

W Kolumbii Esnaider Ortega-Gomez i Didier Ortega kierują Monkaaba — kolektywistycznym projektem założonym przez siedem rodzin małorolnych gospodarzy, który rozrósł się do sieci 60 rodzin w San Agustin w departamencie Huila. W każdy weekend sezonu zbiorów ich dom jest otwarty dla każdego małorolnego gospodarza, który chce bezpłatnie wypalić próbkę i wziąć udział w cupping, otrzymując szczere, bezstronne informacje zwrotne i bez niewyjaśnionego odrzucenia wyłącznie na podstawie wyniku.

W Gwatemali grupa Café Colis Resistencia w Mataquescuintla produkuje kawę, jednocześnie przewodząc jednej z najważniejszych walk o prawa ludności rdzennej w Ameryce Środkowej — oporowi ludu Xinca przeciwko kopalni srebra Escobal, zbudowanej bez ich zgody na ich ziemi.

W Rwandzie Semilla współpracuje z Emmanuelem Rusatirą z Baho Coffee, pozyskując identyfikowalny mikroloty od indywidualnych małorolnych gospodarzy i ich grup, określanych na podstawie tożsamości lub lokalizacji geograficznej — podejście możliwe dzięki niezwykłej infrastrukturze identyfikowalności stworzonej przez Baho Coffee.

Dla Semilla kawa jest nierozerwalnie związana z politycznym i historycznym kontekstem, w którym jest uprawiana. Ich działalność bezpośrednio dotyczy praw ludności rdzennej do ziemi, kolonialnej eksploatacji, przemocy państwowej oraz strukturalnych warunków, które uniemożliwiają małym producentom dostęp do rynku, na którym ich praca byłaby najbardziej doceniana. Nie jest to stanowisko marketingowe — to rama intelektualna wyznaczająca, z kim Semilla współpracuje i dlaczego.

Najbardziej wyrazistym przykładem jest ich współpraca z Café Colis Resistencia w Gwatemali. Rdzenna ludność Xinca z regionu Mataquescuintla od lat sprzeciwia się narzuceniu kopalni srebra Escobal — szacowanej na drugą co do wielkości kopalnię srebra na świecie, należącej do kanadyjskiej firmy Pan American Silver — zbudowanej bez konsultacji z nimi i bez ich zgody, w bezpośredniej sprzeczności z Deklaracją Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach ludności rdzennej. W wielu lokalnych plebiscytach odnotowano co najmniej 93% sprzeciwu wobec projektu. W 2017 roku Gwatemalski Trybunał Konstytucyjny zawiesił licencję kopalni do czasu przeprowadzenia właściwych konsultacji z Parlamentem Xinca. W 2018 roku decyzję tę podtrzymał Sąd Najwyższy.

Opór Xinca zmusił rząd Gwatemali do formalnego uznania istnienia ludności Xinca — czego państwo wcześniej zaprzeczało. Po tym uznaniu liczba zarejestrowanych osób Xinca wzrosła z 16 000 do 240 000, a Parlament Xinca ustanowił krajowy precedens konstytucyjny, zgodnie z którym każdy projekt wydobywczy musi przejść właściwy proces konsultacji ze społecznością. Dla Semilla kupowanie kawy od tej społeczności jest jawnym aktem solidarności, a zarazem transakcją handlową.

Poza pozyskiwaniem kawy Semilla prowadzi finansowaną społecznościowo inicjatywę mikropożyczek, która przekazuje wsparcie finansowe bezpośrednio specjalistom z branży kawowej na Globalnym Południu — rolnikom, producentom i członkom społeczności, dzięki którym ich działalność jest możliwa. Inicjatywa ta odzwierciedla to samo przekonanie, które przyświeca wszystkim działaniom Semilla: że rzeczywiste wsparcie dla drobnych producentów wymaga czegoś więcej niż uczciwej ceny w momencie zakupu, a odpowiedzialność osób mających dostęp do kapitału wykracza poza samą transakcję.