Zal Azië een grotere markt worden voor koffie uit Midden- en Zuid-Amerika onder de tarieven van Trump?
Table of Contents
De protectionistische handelsbeleid van Trump halen de krantenkoppen, maar wat zouden ze kunnen betekenen voor de koffie-industrie?
Tarieven - belastingen op geïmporteerde goederen - zijn bedoeld om binnenlandse productie te stimuleren door buitenlandse producten duurder te maken. Trump gelooft dat deze belastingen Amerikaanse consumenten zullen aanmoedigen om meer in Amerika gemaakte producten te kopen, wat de Amerikaanse economie een boost geeft. Koffie kan echter niet in de VS worden verbouwd, waardoor het consumeren van in de VS geproduceerde koffie een uitdaging is.
Begin dit jaar kondigde Trump een tarief van 25% aan op Colombiaanse en Mexicaanse import, inclusief koffie. Omdat Colombia en Mexico tot de grootste leveranciers van koffie aan de VS behoren, leidde dit tot zorgen over prijsstijgingen voor Amerikaanse consumenten en mogelijke verstoringen in de wereldwijde toeleveringsketen. Bijna 40% van de Colombiaanse koffie-export gaat naar de VS, waardoor het land bijzonder kwetsbaar is voor handelsconflicten. Zoals Cat van Cata Export opmerkt: “De beslissingen om tarieven van 25% tot 50% op producten zoals koffie op te leggen, zorgen voor bezorgdheid en onzekerheid op de markt, wat leidt tot hoge prijsvolatiliteit. Bijvoorbeeld, alleen al deze week zijn de prijzen gek gestegen. De oorzaken van de hoge C-prijs op dit moment liggen niet alleen aan Trump, maar hangen er ook deels mee samen.”
Het opleggen van zulke tarieven kan de prijzen opdrijven, wat mogelijk de vraag vermindert en extra druk legt op producenten en exporteurs die al te maken hebben met een volatiele markt. Hoewel de directe impact werd vermeden nadat onderhandelingen leidden tot het pauzeren van de tarieven, benadrukt de onzekerheid hoe snel politieke beslissingen de economie van de koffiehandel kunnen veranderen.
Toch hebben zowel Colombia als Mexico hun markten gediversifieerd. De Colombiaanse koffie-export naar Azië is de afgelopen jaren met 31% gegroeid, waarbij China een belangrijke koper is geworden. Volgens Cat: “Markten zoals China en Azië in het algemeen zijn momenteel erg interessant. Wij als vertegenwoordigers van specialty koffie zien de VS niet als zo aantrekkelijk als Azië of Europa. Maar qua commodity is onze 40% export naar de VS veel.”
Ook Mexico versterkt handelsrelaties met Aziatische markten in verschillende sectoren, waaronder koffie, avocado-olie en tequila. Hoewel de koffie-export van Mexico naar Azië nog relatief klein is, kunnen deze handelsrelaties verdiepen naarmate producenten alternatieven zoeken voor de Amerikaanse markt.
Dylan van Aguilera voegt toe dat de onzekerheid rond tarieven de industrie heeft beïnvloed. “Branders zijn een beetje bezorgd over zowel de Trump-handels tarieven als de stijgende koffieprijzen van de afgelopen maanden, maar persoonlijk exporteren wij koffie naar de VS en hebben daar geen problemen mee gehad, omdat het een product is dat de VS niet kan produceren.” Hij merkt echter ook op dat “het inkoopproces van groene koffie dit jaar veel langzamer is geweest dan in voorgaande jaren bij Amerikaanse kopers, omdat de meeste bedrijven momenteel op zoek zijn naar hoge kwaliteit tegen lagere prijzen.”
Terwijl producenten in Midden-Amerika, zoals die in Costa Rica, hun handelsrelaties met de VS blijven onderhouden, verkennen ze ook kansen in Azië en Europa. Dylan benadrukt hoe “Costa Rica het eerste land ter wereld was dat de eerste container gecertificeerde ontbossingsvrije koffie naar Europa exporteerde,” terwijl andere landen zoals Honduras nieuwe markten zoeken vanwege veranderingen in zowel de koffiehandel als bredere politieke kwesties.
Nu de handelsdynamiek verandert, zullen koffieproducenten in zowel Midden- als Zuid-Amerika mogelijk hun partnerschappen in Azië moeten versterken om de effecten van deze tarieven te compenseren. Met veranderende marktvraag en verschuivende handelsbeleid kunnen we een fundamentele verschuiving zien in de wereldwijde koffieleveringsketens.
