Inhoudsopgave

  • Nearshoring-boom
    • De ironie van het geheel
      • Maar hier is de adder onder het gras…

          De paradox van tarieven: hoe Trump onbedoeld de Mexicaanse koffie een boost gaf

          3 min read
          The paradox of tariffs: How Trump unwittingly boosted Mexican coffee

          Table of Contents

          • Nearshoring-boom
            • De ironie van het geheel
              • Maar hier is de adder onder het gras…

                  De controversiële tarieven van Trump hebben wekenlang wereldwijd de krantenkoppen gehaald, maar wat betekent dit voor specialty koffie? En specifiek, voor de koffiewereld van Mexico?

                  We gingen in gesprek met Maxime Pepinster, medeoprichter van Edelmira Coffee, die een verrassend perspectief vanuit Mexico deelde - en hoe Trump, onbedoeld, de Mexicaanse koffie-industrie juist een boost heeft gegeven.

                  Toen de Amerikaanse president Donald Trump aan zijn eerste termijn begon, was Mexico vanaf het begin een van zijn belangrijkste doelwitten - beschuldigd van het stelen van banen, het ondermijnen van de Amerikaanse industrie en het overspoelen van het land met migranten. Hij beloofde NAFTA (de Noord-Amerikaanse Vrijhandelsovereenkomst) op te zeggen, handelsakkoorden te heronderhandelen en harde tarieven op te leggen.

                  Inderdaad, hij hernoemde NAFTA tot de ‘USMCA’ (United States Mexico Canada Agreement). Maar als je iets dieper keek dan alle enge krantenkoppen, veranderden de kernpunten van de overeenkomst nauwelijks. De lijst met goederensoorten die vrijgesteld zijn van tarieven - waaronder Mexicaanse groene koffie en Canadese cafeïnevrije bonen - bleef onaangeroerd.

                  Net als de meeste grondstoffen wordt koffie in bepaalde regio’s geproduceerd omdat het daar alleen groeit - maar het wordt vaak ergens anders geconsumeerd. Dus is er altijd de vraag: ‘waarom tarieven heffen op producten die je lokaal niet zou produceren?’ Trump was het daar duidelijk mee eens - en dat werkte in ons voordeel.

                  Nearshoring-boom

                  Toen kwam de pandemie… en daarmee begon de VS naar zijn toeleveringsketens te kijken en de enorme risico’s van het importeren van producten uit gebieden als Europa, Afrika en Azië - waar grote oceanen tussen liggen.

                  Dit leidde tot wat wij ‘nearshoring’ noemen: een snelle verhuizing van industrieën van bijvoorbeeld Azië naar net ten zuiden van de grens, waardoor reistijd en marktvolatiliteit afnemen.

                  Sinds 2020 zijn autofabrieken en elektronicafabrieken vermenigvuldigd en zijn industrieën gaan bloeien. In 2025 begonnen koffieproducenten ook de omslag te voelen. Plotseling stromen Amerikaanse importeurs de Mexicaanse boerderijen binnen, gretig om contracten te sluiten en zaken zo dicht mogelijk bij huis te houden.

                  Bonen uit Brazilië, Afrika en verder werden getroffen door hoge tarieven, maar Mexicaanse koffie ontsnapte daaraan, dankzij de overeenkomst. Geleverd per vrachtwagen over een grens in plaats van over een oceaan, was het niet alleen financieel aantrekkelijker - maar ook veiliger.

                  De ironie van het geheel

                  Dus hier is de paradox: de president die Mexico aanviel, heeft het uiteindelijk versterkt.
                  Zijn beleid, gecombineerd met de chaos van Covid, heeft onbedoeld de Mexicaanse handel geholpen. De USMCA - die Trump zelf ondertekende - verstevigde dit en koffie, samen met een aantal andere goederen, bleef vrij van tarieven.

                  Nu, terwijl de tarieven van Trump opnieuw de krantenkoppen halen, zien Mexicaanse exporteurs weer een stijging in de vraag.

                  Zijn aanpak deze keer zou ik zeggen, is nog agressiever. Maar wat we zien is dat Mexico opnieuw zwaar bekritiseerd wordt, maar als winnaar uit de bus komt. De overeenkomst is al ondertekend door Trump en Mexico is het enige land ter wereld dat nog koffie in de VS kan importeren zonder enige tarief.

                  We mogen hem niet graag zien. Hij wordt misschien nooit uitgenodigd in Mexico. Maar de impact? Die is niet wat we hadden verwacht. Het is beter.

                  Maar hier is de adder onder het gras…

                  Ondanks de toestroom van kopers blijven veel Mexicaanse koffieproducenten voorzichtig. De VS is onvoorspelbaar geworden onder Trump en wie weet wat er nog gaat komen?

                  Je wilt niet te veel moeite steken in het opbouwen van nieuwe relaties met een land dat zo onvoorspelbaar is. De meesten van ons blijven inzetten op Japan, Korea en Europa - markten die gebouwd zijn op consistentie, niet op chaos. Markten die begrijpen dat koffie niet zomaar een grondstof is; het is een relatie.

                  Het is een evenwichtsoefening en eigenlijk zien we het een beetje als een goed back-upplan.