DOELGERICHT INGekocht

Semilla richt zich niet op de cuppingscore, maar op de gemeenschap die betrokken is bij de productie van de koffie. Hun werk begint met het identificeren van producenten die de energie en passie hebben om aansluiting te vinden bij de specialtymarkt, maar daarvoor de infrastructuur, markttoegang of relaties met inkopers missen. Zodra die relatie is opgebouwd, reikt Semilla's betrokkenheid veel verder dan één aankoop - ze investeren in de vaardigheden, kennis en financiële stabiliteit van de groepen waarmee ze samenwerken, met als langetermijndoel dat producenten de autonomie opbouwen om op hun eigen voorwaarden succesvol te zijn in de specialtymarkt.

Dat betekent dat Semilla risico's op zich neemt die de meeste importeurs vermijden. Ze kopen van producenten in wie ze geloven, niet alleen van producenten die zich al hebben bewezen bij specialty-inkopers. Ze gaan in een vroeg stadium van de specialtyproductie een samenwerking aan met gemeenschappen, wanneer de kwaliteit mogelijk nog niet consistent is, en ze blijven. Zoals ze het zelf zeggen: ze zetten zich ervoor in om te kopen van mensen om wie ze geven, en keren hen niet de rug toe vanwege een score.

De praktische uitwerking van deze filosofie is een hecht, doelgericht netwerk. Semilla werkt met vier producentengroepen - in Honduras, Guatemala, Rwanda en Colombia - en werkt intensief met elk van hen samen, in plaats van de inkoop over veel herkomsten en veel producenten te verspreiden. Elke relatie is opgebouwd om lang mee te gaan.

De meeste importeurs praten over het ondersteunen van kleinschalige producenten. Semilla is expliciet over wat dat in de praktijk vereist: de bereidheid om risico te nemen. Ze erkennen dat echte ondersteuning van kleinschalige producenten onmogelijk is tenzij je bereid bent je vóór consistente kwaliteit aan gemeenschappen te verbinden, de prijzen te betalen die producenten vragen in plaats van daarover naar beneden te onderhandelen, en te blijven wanneer het moeilijk wordt in plaats van door te gaan naar gemakkelijkere relaties.

Deze visie bepaalt elke inkoopbeslissing die Semilla neemt. In plaats van de hoogst scorende partijen na te jagen van producenten die al toegang hebben tot de specialtymarkt, zetten ze zich in voor het langzame, gestage werk van het inkopen van degelijke koffies van producenten zonder toegang en het creëren van de omstandigheden waarin die producenten zich kunnen ontwikkelen. Het doel, zoals Semilla het verwoordt, is dat een stijgend tij alle boten laat drijven - niet alleen de boten die al het dichtst bij de kust liggen.

In Colombia wordt slechts ongeveer 2% van de koffie van het land buiten de commerciële markt verkocht – ondanks Colombia's wereldwijde reputatie als een van de grootste koffieproducerende landen ter wereld. Ongeveer 60% van de kleinschalige boeren met wie Semilla werkt in het Monkaaba-collectief is jonger dan 35 jaar en heeft voornamelijk verkocht op de lokale zwarte markt, als natte of droge parchment, zonder transparantie en zonder garantie op een eerlijke prijs van jaar tot jaar. Veel producenten maken, wanneer ze al hun kosten – inclusief hun eigen arbeid – meerekenen, feitelijk verlies bij verkoop tegen lokale marktprijzen, zonder dat ze zich daarvan bewust zijn.

In Honduras verbouwen 800 producenten in Selguapa koffie op 1.800 meter boven zeeniveau, met genetica die volgens Semilla heldere, zuivere koffies met fruitige smaken oplevert, die meer doen denken aan Afrikaanse koffies dan aan het gangbare beeld van Centraal-Amerikaanse productie. Slechts 40 van die 800 verkopen momenteel aan de specialtymarkt. De overige 760 blijven hun koffie als kers verkopen aan lokale tussenhandelaren en ontvangen prijzen die geen recht doen aan de kwaliteit die ze produceren. Semilla schat dat er alleen al in deze gemeenschap ongeveer 13.000 zakken koffie van uitzonderlijke kwaliteit zijn, die momenteel volledig buiten de specialtymarkt om worden verkocht.

Toegang tot de markt is niet vanzelfsprekend. Daarvoor is een koper nodig die bereid is om op te komen dagen, te blijven en een prijs te betalen die het alternatief levensvatbaar maakt.

De vier producentenrelaties van Semilla hebben elk hun eigen geschiedenis en uitdagingen, maar delen een gemeenschappelijke draad: gemeenschappen die iets uitzonderlijks te bieden hebben en systematisch zijn uitgesloten van de markt die dit zou belonen.

In Honduras begint het verhaal bij Antonio Ramirez – de man die 30 jaar geleden commerciële koffie naar Selguapa bracht en Typica en Bourbon aanplantte op verlaten hellinggrond op 1.800 meter hoogte. Vandaag werkt Semilla samen met vier gemeenschappen in het Montecillos-gebergte – Selguapa, Chaguite, Guaspololo en Bañaderos – en voor veel producenten in de laatste drie waren zij de eerste specialty-koper die ooit bij hen aanklopte.

In Colombia leiden Esnaider Ortega-Gomez en Didier Ortega Monkaaba – een collectivistisch project dat werd opgericht door zeven kleine boerenfamilies en is uitgegroeid tot een netwerk van 60 families in San Agustin, Huila. Elk weekend tijdens de oogst staat hun huis open voor iedere kleine boer die gratis monsters wil laten branden en cuppen, met eerlijke, onbevooroordeelde feedback en zonder onverklaarde afwijzing die uitsluitend op een score is gebaseerd.

In Guatemala produceert de Café Colis Resistencia-groep in Mataquescuintla koffie en leidt zij tegelijkertijd een van de belangrijkste strijd voor inheemse rechten in Midden-Amerika – het verzet van het Xinca-volk tegen de zilvermijn Escobal, die zonder hun toestemming op hun land is gebouwd.

In Rwanda werkt Semilla samen met Emmanuel Rusatira van Baho Coffee en betrekt het traceerbare microlots van individuele kleine boeren en groepen kleine boeren die zijn gedefinieerd door hun identiteit of geografische locatie – een aanpak die mogelijk wordt gemaakt door de buitengewone traceerbaarheidsinfrastructuur die Baho Coffee heeft opgebouwd.

Voor Semilla is koffie niet los te zien van de politieke en historische context waarin hij wordt verbouwd. Hun werk richt zich rechtstreeks op de landrechten van inheemse volken, koloniale exploitatie, staatsgeweld en de structurele omstandigheden die kleinschalige producenten buitensluiten van de markt die hun werk het meest zou belonen. Dit is geen marketingstandpunt – het is het intellectuele kader dat bepaalt met wie Semilla samenwerkt en waarom.

De meest levendige uitdrukking hiervan is hun werk met Café Colis Resistencia in Guatemala. De inheemse Xinca-bevolking in de regio Mataquescuintla verzet zich al jaren tegen de vestiging van de Escobal-zilvermijn – naar schatting de op één na grootste zilvermijn ter wereld, eigendom van het in Canada gevestigde Pan American Silver – die zonder hun raadpleging of toestemming is aangelegd, in directe strijd met de Verklaring van de Verenigde Naties over de rechten van inheemse volken. Bij meerdere lokale volksraadplegingen meldde minstens 93% zich tegen het project. In 2017 schorste het Guatemalteekse Constitutionele Hof de vergunning voor de mijn in afwachting van een correcte raadpleging van het Xinca-parlement. In 2018 werd dit bevestigd door het Hooggerechtshof.

Het verzet van de Xinca dwong de Guatemalteekse regering het bestaan van het Xinca-volk formeel te erkennen – iets wat de staat eerder had ontkend. Na deze erkenning steeg het geregistreerde aantal Xinca van 16.000 naar 240.000, en stelde het Xinca-parlement een nationaal constitutioneel precedent vast dat vereist dat elk winningsproject een correct raadplegingsproces met de gemeenschap doorloopt. Voor Semilla is koffie kopen bij deze gemeenschap zowel een expliciete daad van solidariteit als een commerciële transactie.

Naast inkoop beheert Semilla een via crowdfunding gefinancierd microfinancieringsinitiatief dat financiële steun rechtstreeks herverdeelt onder koffieprofessionals in het Globale Zuiden: de boeren, producenten en gemeenschapsleden die hun werk mogelijk maken. Dit initiatief weerspiegelt dezelfde overtuiging die alles wat Semilla doet doordringt: dat echte steun aan kleinschalige producenten meer vereist dan een eerlijke prijs op het moment van aankoop, en dat de verantwoordelijkheid van mensen met toegang tot kapitaal verder reikt dan de transactie zelf.